unutmabenimavisi:

*sarsılacak bir güvenimiz bile kalmadı.

Kaç yalandan sonra güvensiz olurdu insan?

ahbekadin:

Oysa sana anlatacak o kadar çok şeyim vardı ki, sadece susmakla yetindim. Bitmiş gibi değil de bitirilmiş gibi hissetmekti benimkisi.

tozluparke:

“Rabbim çok yorgunum. Bana bütün haberlerin yerini tutacak bir haber gönder. Üzerime bir iyilik ve güzellik kondur. Avunmalığım olsun, hiç ummadığım sevinç nasip et. Latifsin, lütfen..”

— Nazan Bekiroğlu
(via sokaktakiyazar)

yaramsin:

Bu dünya, hüzün yeridir.

kaandogan:

Ne zaman hayatımda sevgi, aşk, ilişki konusunda bir şeylerin yoluna girdiğini hissetsem, kısa bir süre sonra her şeyin takla attığını ve ait olduğum yerin yerle bir olduğunu görürüm. Gördüğüm enkazlara boşluğa bakar gibi bakmayı böyle öğrendim.

eylehlam:

ben değersiz hissetmekten çok yoruldum

bilmiyorsun:

Herkese baş kaldıran ben, sana diz çöktüğümde anlaman gerekirdi bendeki yerini. 

bilmiyorsun:

Nefes almaya bile gücümün yetmediği zamanlar var. Boğazıma dizilen o kelimeler var. Kafamı cama yaslayıp derin düşüncelere dalmışken durağı kaçırmışlığım var. Dinlediğim şarkının değiştiğini bile fark etmediğim dalgınlıklarım var. Bir yorgunluk var, nereye doğru sürüklese oraya gidiyorum. 

ehveni:

Kalbimi yoruyorsun.

timurkaraca:

beni anlıyordu
zannediyordu
beni anladığını
belki de 
yanılıyordu
çünkü ben bile
neden sigaraya
başladığımı
bile 
bile
anlayamazken
kendimi duyamayacak
kadar
sağır
ve
kendimi göremeyecek kadar
gerçekken
ben
beni anladığını
düşünürdün
sen.

ellvinnk:

Sanki ben, uçurumdan düşecekken son anda tutunmuşum ama babam düşeyim diye parmaklarımı ayaklarıyla ezmiş gibi.

pewwdiepie:

başlatmamız gereken bir yangın var.

yandikalbim:

Ne sevgiye, ne umuta, ne mutluluğa; hiçbir duyguya inanmayan bir insana dönüşmek.

fillervebulutlar: